می خواهم  بگویم:

   فقر، همه جا سر می كشد.

   فقر، گرسنگی نیست ، عریانی  هم  نیست.

     فقر، چیزی را  " نداشتن " است ولی  آن چیز پول نیست ..... طلا و غذا نیست .

    فقر، همان گرد و خاكی است كه بر كتاب های فروش نرفته ی یك كتاب فروشی می نشیند .

    فقر، تیغه های برنده ماشین بازیافت است ‌ كه روزنامه های برگشتی را خرد می كند .

    فقر، كتیبه ی سه هزار ساله ای است كه روی آن یادگاری نوشته اند .

    فقر، پوست موزی است كه از پنجره ی یک اتومبیل به خیابان انداخته می شود .

     فقر، همه جا سر می كشد .

   فقر ، شب را " بی غذا "  سر كردن نیست.

   فقر ، روز را  " بی اندیشه " سر كردن است.

آنقدر تند صحبت کرد ، زبانش سوخت.

معتاد حرفه ای ، در برابر ساده ترین وسوسه ها ناشی است.

چشمان تو یعنی ، نقطه ... سر خط.

در تاریکخانه ی چشمانت، برق نگاهت نگاتیو دلم را سوزاند.

زمین چمن زیر پای   ۲۴     بازیکنی سبز شد که منتظر رسیدن به گل هستند.

 کسی که حق دیگران را بخورد با هیچ رژیمی لاغر نمی شود .

 بازی دزد و پلیس قدیمی شده ، حالا نوبت بازی دزد و دزدتر است .

تعدیل نیرو ، بهانه ایست برای اخراج مدیران آینده.

آزادی پرنده از قفس،هنر نیست! هنر نساختن قفس است.

آدم‌های لاغر همیشه دل‌تنگند.

معمولاً بازیگران تئاتر آدم‍‌های پا به‌ “سن” گذاشته‌ای هستند.

کشور مورد نظر اشغال است، لطفاً بعداً سفر کنید :: اوپراتور جهانی

کچل‌ها اجباراً همیشه سرزده وارد خونه دیگران می‌شوند!

آنقدر ذهن سریعی داشت که چیزی به ذهنش نمی‌رسید.

دیروز اشکام از چشمم افتادن.

شاید تنها کسی که عاشق فحش آبدار باشد، کویــــر است.

“نی‌نی” سرخط زندگی و “بی‌بی” نقطه‌ی پایان ِ آن است.

یک روز یک دختر کوچک در آشپزخانه نشسته بود و به مادرش که داشت آشپزى مى‌کرد نگاه مى‌کرد.ناگهان متوجه چند تار موى سفید در بین موهاى مادرش شد.

از مادرش پرسید:مامان! چرا بعضى از موهاى شما سفیده؟

مادرش گفت: هر وقت تو یک کار بد مى‌کنى و باعث ناراحتى من مى‌شوی، یکى از موهایم سفید مى‌شود.

تصاویری از شترها

یک بار دیگر هم نگاه کنید باورتان نمی شود .

حالا توضیح را بخوانید:
این عکس در یک بیابان موقع غروب آفتاب گرفته شده درست از بالای سر شتر ها انچه به رنگ سیاه میبینید در واقع سایه شتر است .شتر های واقعی به صورت خطوط کمی سفید رنگ در تصویر مشاهده میشوند این عکس جایزه بهترین عکاسی از طبیعت را گرفته است .حالا یک بار دیگر با دقت نگاه کنید

حتما تا آخرش بخوانید

قرآن کتابی است که نام بیش از 70 سوره اش از مسائل انسانی گرفته شده است.
و بیش از 30 سوره اش از پدیده های مادی و تنها 2 سوره اش از عبادات! آن هم حج و نماز !
کتابی است که شماره آیات جهادش با آیات عبادتش قابل قیاس نیست...
این کتاب از آن روزی که به حیله دشمن و به جهل دوست لایش را بستند، لایه اش مصرف پیدا کرد و وقتی متنش متروک شد، جلدش رواج یافت و از آن هنگام کهاین کتاب را ــ که خواندنی نام دارد ــ دیگر نخواندند و برای تقدیس وتبرک و اسباب کشی بکار رفت، از وقتی که دیگر درمان دردهای فکری و روحی واجتماعی را از او نخواستند، وسیله شفای امراض جسمی چون درد کمر و باد شانه و ... شد و چون در بیداری رهایش کردند، بالای سر در خواب گذاشتند.
وبالاخره، اینکه می بینی؛ اکنون در خدمت اموات قرارش داده اند و نثار روح
ارواح گذشتگانش و ندایش از قبرستان های ما به گوش می رسد،
قرآن ! من شرمنده توام اگر از تو آواز مرگی ساخته ام که هر وقت در کوچه مان آوازت بلند می شود همه از هم می پرسند " چه کس مرده است؟ "
چه غفلت بزرگی که می پنداریم خدا ترا برای مردگان ما نازل کرده است.
قرآن ! من شرمنده توام اگر ترا از یک نسخه عملی به یک افسانه موزه نشین مبدل کرده ام .
یکی ذوق می کند که ترا بر روی برنج نوشته،‌ یکی ذوق میکند که ترا فرش کرده ،‌یکی ذوق می کند که ترابا طلا نوشته ، ‌یکی به خود می بالد که ترا در کوچک ترین قطع ممکن منتشر کرده و … آیا واقعا خدا ترا فرستاده تا موزه سازی کنیم ؟

قرآن! من شرمنده توام اگر حتی آنان که تو را می خوانند و ترا می شنوند ،‌ آن چنان به پایت می نشینند که خلایق به پای موسیقی های روزمره می نشینند...
اگر چند آیه از تو را به یک نفس بخوانند مستمعین فریاد می زنند ”احسنت …! ” گویی مسابقه نفس است …
قرآن !‌ من شرمنده توام اگر به یک فستیوال مبدل شده ای حفظ کردن تو با شماره صفحه ،
خواندن تو آز آخر به اول ،‌یک معرفت است یا یک رکورد گیری؟ ای کاش آنان که ترا حفظ کرده اند ، ‌حفظ کنی ، تا این چنین ترا اسباب مسابقات هوش نکنند .

خوشا به حال هر کسی که دلش رحلی است برای تو .

آنان که وقتی ترا می خوانند چنان حظ می کنند ،‌ گویی که قرآن همین الان به ایشان نازل شده است. آنچه ما با قرآن کرده ایم تنها بخشی از اسلام است که به صلیب جهالت کشیدیم.